Chinese Botanists Daughters (2006) 25 fps runtime 01:33:18
ฉันจำต้องรู้ว่า
พ่อฉัน เป็นชาวจีน
และแม่ฉัน เป็นรัสเซีย
แม่เป็น ศาสตราจารย์ ภาษาต่างประเทศ ที่มหาวิทยาลัย เทียนซาน
พวกท่านทั้งคู่เสียไป ในการเกิดแผ่นดินไหว ปี 1976
ไม่มีญาติเหลืออยู่
ช่วงนั้น ฉันอายุ 3 ขวบ
ไม่มีใครที่หวังพึ่งได้
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เป็นบ้านฉัน นับแต่นั้นมา
ที่ๆ ฉันเติบโต
Chinese Botanist's Daughters (ลูกสาว นักพฤกษศาสตร์จีน)
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เทียนซาน
ผอ. ไปนะคะ
ไปแล้วเหรอ? อ้า..จำไว้นะ
เธอต้องไป สวนพฤกษศาสตร์ มหาวิทยาลัย คุณหลิน
มีศาสตราจารย์ เช็นอยู่ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรชื่อดัง
คว้าโอกาสฝึกงานดีๆนี้ไว้
สำหรับเดือนครึ่ง นี่ไม่นานนักหรอก แต่เธอจะได้เรียนรู้ เรื่องราวมากมาย
เราต้องการใช้ความรู้ของเธอ หลังการศึกษานี้
ฮัลโหล
สวัสดีค่ะ ฉันอยากคุยกับ ศาสตราจารย์ เช็น
กำลังคุยกับ ดร. หลี่ อยู่ มีธุระอะไร?
ฉันเป็น นศ.ฝึกหัดเขา หลีหมิง
รบกวนถามท่านพรุ่งนี้....
ขอโทษนะเธอ
รู้มั๊ย นี่เวลาเท่าไหร่
มัน สามทุ่ม แปดนาทีแล้ว
กล้าดียังไง ถึงมารบกวน ศาสตราจารย์ ในช่วงเวลานี้?
พ่อค่ะ..อยากให้หนูทำยังไง?
แรกเริ่ม..เตรียมเมล็ดพันธุ์ไว้
จากนั้น แยกวัชพืชออก อย่างระวัง
ศจ. เช็น
- เธอคือ หลีหมิง..นศ.ฝึกหัด เหรอ? - ค่ะ
เธอต้องมีปัญหาเรื่องเวลา
เริ่มแรก..แหกกฎชั้นเมื่อวาน
ทำฉันรำคาญตอนค่ำ สามทุ่มแปดนาที
จากนั้น มาสายไปชั่วโมงนึง ในตอนเช้า
เห็นมั๊ย..ตอนนี้เราพักผ่อนแล้ว
จำไว้..อย่ารบกวนศาสตราจารย์ หลังสามทุ่ม
นั่นนกเหรอ?
ศจ.เช็น..เป็นของขวัญเล็กๆน้อยๆ ของหนู
ไม่จำเป็น
ประธานเหมา อายุยืนนาน
ฉันได้ยินจากคนขายว่า มันพูดได้หลายคำ
แต่ทั้งหมดเรียนรู้จาก การปฎิวัติ วัฒนธรรม
เจ้าชื่ออะไร?
พอแล้วน่า
จัดที่พักให้เธอได้แล้ว
แค่เดือนครึ่ง ไม่ใช่เหรอ?
ไม่จำเป็นต้องทำห้องหรอก
มาช่วยฉัน หลีหมิง
ฉันอยากให้เธอ อยู่ที่นี่อย่างมีความสุข
ประธานเหมา อายุยืนนาน
ชื่อภาษาลาตินคือ...
"โพลีโกนุ่ม มัลติฟลอรุ่ม"
ในภาษาจีน เราเรียกว่า "ฮี โชว หวู่"
ตามธรรมเนียมการแพทย์จีน เราใช้รักษา อาการป่วยของตับ และไต
ว่าตาม ตำราแพทย์โบราณส่วนใหญ่ บรรพบุรุษของเรา ใช้มันในตำรับยา...
...รักษาอาการฝันเปียกของผู้ชาย
ทุกวันนี้..เราใช้รักษาอาการท้องผูกด้วย
รสชาดของรากมัน ขมพอๆกับหวาน
...พวกเธอไม่มีทางลืม ถ้าได้ลอง
พวกเธอทุกคน..ที่จะเป็นหมอ ควรได้ลองนี่ดู
มานี่..สหาย หลี
มีอะไรค่ะ?
บอกซิ ชั้นขอให้เธอไปเอาอะไรมา
"โชว หวู่"
แน่นอน
แต่เธอเอาอะไรมา?
หวู่ ต๋ง!
มันไม่ใช่ โชว หวู่..แต่เป็น หวู่ ต๋ง
มันเป็นยาพิษ..ถึงตาย รู้มั๊ย?
ทำไมไม่เปิดตาให้กว้างๆ?
โชคดี ที่ชั้นตรวจสอบด้วยตัวเอง
ไม่งั้นแล้ว..ทุกคนตรงนี้ คงตายเพราะเธอ
ชีวิตเธอมันมีสิทธิพิเศษอะไร...
...ที่ได้มาศึกษา ที่สวนพฤกษศาสตร์ ที่ดีที่สุด
คนมากมาย ฝันที่จะมานี่!
ใครส่งเธอมาให้ชั้น
เขาต้องตาบอด
ฉันเสียใจด้วย
ที่จริง..ฉันรู้ เธอรู้สึกยังไง
ฉันก็ กึ่งกำพร้า
แม่ฉัน..ตอนที่ฉันอายุ 10 ขวบ...
ตายจากไป
ไม่ต้องพูดอีกแล้ว
อย่าไปนะ อารมณ์พ่อฉัน เป็นแบบนั้นเสมอ
เย็นชา และแข็งกระด้าง ไม่เฉพาะกับเธอ
ยังไง ลึกๆข้างในเขาก็ใจดี
ซักพัก เธอจะได้เห็น
ฉันพยายามปรับเข้าหาพ่อ มามากกว่า 20 ปี
แต่ก็ยังไม่สามารถทนรับ อารมณ์พ่อได้ตลอดเวลา
พ่อค่ะ..ทานข้าวเช้า
พ่อค่ะ..ข้าวเช้า
เวลากินข้าวเช้าของชั้น ตอน 7 โมงครึ่ง...ไม่ใช่ 8 โมง
คนละเรื่อง คนละเวลา
รู้ๆอยู่
เอาไปให้พ้น วันนี้ชั้นไม่กิน
นี่คือ อิริทรีน
พืชมีพิษ ตระกูลถั่ว
สหาย หลี..จำมันไว้ อิ ริ ทรีน
แต่ก่อน..ชาวบ้านเอาเมล็ดมัน
แช่ไว้หลายวัน ให้ยุ่ย
กรองเอาน้ำ
แล้วทอนมันลง เพื่อให้ได้ยาพิษ
แต่..ในทุกวันนี้
ชาวบ้านมักใช้มัน เป็นยาชาเฉพาะที่
ศจ. เช็น..คุณมีความรู้มากจริงๆ
ยางสนหลวง แตกต่างกัน
จำเป็นต้องย่ำมันไปเรื่อยๆ
จนกว่า เปลี่ยนเป็นสีขาวหิมะ
ใช้ได้ผลมาก กับการรักษาฝี
และผิวหนังอักเสบ
เธอสวยจังเลย
ช่วยฉันเติมน้ำหน่อย
มาหาโสมอีกเหรอ?
อรุณสวัสดิ์ค่ะ อาจารย์ หวัง
ไม่ได้เจอซะนาน มาถึงเมื่อไหร่?
เดี๋ยวนี้เองค่ะ
มีผู้ช่วยด้วยเหรอ?
เธอชื่อ หลีหมิง ฝึกงานที่สวนของเรา
ปีนี้โสมหายาก
ทางนี้
เดี๋ยว
โอเค..เธอไม่ต้องกลัวอีกแล้ว
กลิ่นแร่กำมะถัน ทำให้งูหนีไป
หลีหมิง..มาดูนี่สิ
ต้น "อะแทรคไทลีส" ป่า..หายากมาก มีอยู่สองต้น
ระวังด้วย
้รู้มั๊ย..นานมาแล้ว พวกโจร จากจีนใต้
เหน็บรากพวกนี้ ติดไว้ที่เข็มขัด ตอนออกไปปล้น
ถ้าพวกมันถูกจับ ทุบ กัดกินสิ่งนี้
บาดแผลจะหายเร็วขึ้น
หนึ่งในพวกโจร
ลงเอยได้เป็น จักรพรรดิ
เขาเลยตั้งชื่อต้นนี้ว่า "แส้สีเลือดหมู"
รู้มั๊ย..พ่อฉันเป็นโรคหัวใจ
บางครั้ง เขาเกิดหัวใจกำเริบ
จากนั้น พ่อพบยารักษา
ที่ประกอบด้วย "ไกลซีน" ของภูเขา
มันดูเหมือนว่า "ไกลซีน" เป็นแบบเดียว..
...กับที่อยู่ในสวน
มันแรงเป็นสองเท่า คิดดู
ดูสิ
น้ำยางมัน เหมือนนม
โรคหัวใจเขา ตอนนี้หายแล้วเหรอ?
ยังควบคุมไว้ได้
โสม เป็นเหมือนคนเรา
พวกมันมี วิญญาณ
เธอต้องขังมันไว้ก่อน
ไม่งั้น ทันทีที่เธอขุด มันจะหนีไป
อัน
ตื่นเต้นจัง ที่ได้มากับเธอ
ศจ. เช็น..ชาพร้อมแล้วค่ะ
ตอนเช้า เธอไม่ได้ลืม ลดลง 5 กรัม ใช่มั๊ย?
ไม่ลืมค่ะ
หยุดก่อน
ชั้นบอกแล้ว ให้ชงชาด้วยน้ำฝน..ไม่ใช่เหรอ?
ค่ะ
งั้นทำไมถึงไม่ใช้น้ำฝน?
มันเต็มไปด้วยน้ำฝนเหรอ?
- ฉัน... - เธอคิดเหรอว่าชั้นจะไม่รู้?
ชั้นจะบอกให้!
ชั้นแยกได้แม้แต่ฝนจากฤดูไหน
อัน
นั่นเป็นตรงที่ฉันทำเท้าเจ็บ
มีหินอยู่เยอะ..ระวังด้วย
โคลนในบ่อนี้ เป็นของโปรดพ่อฉัน
แต่ละปี ฉันมานี่หลายครั้ง
อัน
วันนี้เป็ดอร่อยเลิศจริงๆ ทั้งไม่แข็ง ทั้งไม่นุ่ม
ปรุงได้ตรงจุดทีเดียว
ชั้นรู้สึกได้เลย ว่ามันละลายในปาก
ลองซักขาสิ!
ขอบคุณค่ะ ศจ...ฉันไม่ชอบ
ไม่มีทาง
มันอร่อยจริงๆ
ชั้นบอกได้ว่า ไม่มีใครทำได้ดีเท่านี้
ไม่กินด้วยเหรอ
วันนี้หนูไม่หิว
คืนนี้ เธอสองคนดูประหลาดแฮะ
อัน!
หยุด! พี่เข้าใจผิด
ฉันอยู่นี่
ขอโทษครับ
เอาเลยมั๊ย!
ฆ้อน..กรรไกร..กระดาษ
กรรไกร..ฆ้อน..กระดาษ
ฆ้อน..กรรไกร..กระดาษ กรรไกร..ฆ้อน..กระดาษ
พี่แพ้อีกครั้งแล้ว!
- ดัน! - พ่อมา
พ่อครับ!
เหมือนเดิมตลอด จู่ๆ ก็โผล่มา
แนะนำเธอให้พี่
เธอคือ หลีหมิง..ฝึกงานที่บ้านเรา
สวัสดี..หลีหมิง
สวัสดีค่ะ
ขอโทษ ที่ผมทำไปตะกี๊
ผมเป็นพี่ชายเธอ ผมชื่อ ดัน
เอ็งมาตรงเวลาพอดี
งั้น..ครอบครัวเรา กับสหาย หลี...
น่าจะออกไปข้างนอกด้วยกัน หาความบันเทิงหน่อย
พวกเขาทำอะไรกัน?
ดูเหมือนงานเลี้ยงแต่งงาน ของชาวบ้าน
ควรคิดถึงบ้างนะ ไม่ใช่เด็ก
อายุก็ 26 แล้ว
ตอนอายุเท่าเอ็ง พ่อแต่งงานแล้ว
เธอเป็นยังไง?
พ่อถามผมเหรอ?
คุณยังไม่มี "เพื่อน"..ใช่มั๊ย?
ช่างบังเอิญ
ผมโสด..เหมือนคุณ
พ่อว่า พวกเขาเหมาะสมกัน
ลูกเป็นเพื่อน หลีหมิง ดังนั้น..ควรช่วยเหลือพี่ชายลูก
เพื่อที่เรื่องสำคัญที่สุดของเขา จะได้ลงตัว
ง่ายไว้ เป็นดีที่สุด
คนพายเรือนี้ แรงน้อยจัง
ไม่ได้โม้ ผมพายได้เร็วกว่าเขา
ผมได้ที่สาม ในการแข่ง
ทดสอบกล้ามผมสิ
กดสิ
กดสิ..ไม่เป็นไร แข็งเป็นคอนกรีต
ฉันรู้ คุณไม่ได้โกหก
พ่อรู้ได้ไง ว่าหลีหมิง ชอบพี่?
แล้วรู้ได้ไง ว่าพี่อยากแต่งงานตอนนี้
พ่อคุยเรื่องนั้นกับพี่เขาแล้ว
เขาไม่คัดค้านคำแนะนำพ่อ
อัน..จำได้มั๊ย?
นั่นเป็นเกมโปรดของเธอ ตอนเธอยังเด็ก
เธอเรียกว่า โรงหนังกลางแจ้ง ของสวนพฤกษศาสตร์
นี่ หลีหมิง..มาดูนี่
อัน!
มานี่ซิ
นั่งกับพ่อ ซักพัก
พวกเขาไม่ต้องการ ก.ข.ค.
นังแมวป่า!
ตื่นเช้าจัง
ก่อนที่พวกเขาตื่น พี่อยากขอให้เธอช่วย
เป็นที่ปรึกษาความรักพี่..ตกลงมั๊ย?
พี่เขียนจดหมาย ถึง หลีหมิง
อยากให้เธอแนะนำ
อัน!
ช่วยพี่เธอเอง
ฟังนะ
เธอเป็นเพื่อนใกล้ชิดเธอที่สุด
แทบจะแบ่งใช้ชุดชั้นในเดียวกัน
อ่านให้ฟังนะ!
"หมิง สุดที่รัก"
"ทั้งๆที่ เราไม่ได้รู้จักกันนานนัก"
"ผมยืนกราน..ขอให้คุณอนุญาต ให้ผมเรียกคุณเช่นนั้น"
"สุดที่รัก" เป็นอย่างไร?
เริ่มต้นดีมั๊ย?
ไพร่
ฟังต่อไปนะ
ตรงเข้าประเด็น
"หมิง สุดที่รัก"
"ผมรู้สึกว่า เรารู้จักกันมานาน"
"บางที คุณกับผม มีความรู้สึกเดียวกัน"
"ในฐานะที่เป็นทหาร ผมไม่อยากเสียเวลา"
พอแล้ว
ฉันไม่อยากฟัง
"ขอพูดตรงๆ"
"ชีวิตผม การงานผม ต้องการผู้หญิงอย่างคุณ"
"แต่งงานกันเถอะ"
พี่ไม่อายเหรอ?
อย่าขัดจังหวะ
- พี่ยังเขียนเรื่องอนาคตเรา - ไม่น่าสนใจ
ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องพวกนั้น
น่าสงสาร
จะไปไหนน่ะ?
อัน!
หิวจังเลย ไม่ได้กินข้าว มาเกือบสองวันแล้ว
สองวันของสาวรุ่นอย่างฉัน ..ไม่น่าประทับใจเหรอ?
เธอร้องไห้
ฉันเห็นได้
ไม่สำคัญหรอก
ดีที่สุดแล้ว ที่เธอมา
เธอสงสัยในตัวฉันเหรอ?
ฉันกลัวว่า...
นอกจากเธอ
ฉันไม่เคยตกหลุมรักใคร
นกพิราบพวกนี้ ไว้ทำอะไรเหรอค่ะ?
นกพิราบพวกนี้ เหรอ?
ตั้งใจเอาไว้ให้ ผู้แสวงบุญ
หลังจากนักท่องเที่ยว อธิษฐาน พวกเขาก็ซื้อ แล้วปล่อย
เพื่อนำพาคำอธิษฐานของพวกเขา
แต่ละคำอธิษฐาน ตรงกันกับ หมายเลขต่างๆ ของนกพิราบ
อธิษฐาน เหรอค่ะ? ถ้าคนสองคน หวังที่จะรักกันตลอดไป
ต้องใช้ นกพิราบมากเท่าไหร่ค่ะ?
64.
ถ้าไม่มีทางแยกจากกันล่ะค่ะ?
108.
เลขดีที่สุด
นั่นยังเป็นจำนวนพระสูตร ในพระพุทธศาสนาด้วย
พี่ชายเธอ ขอให้ฉันแต่งงานกับเขา ฉันปฏิเสธ
ถ้าเธอแต่งงานกับเขาจริงๆ
เราจะไม่มีทางแยกจากกัน..เป็นแน่แท้
เหมือนคำอธิษฐานเราเลย
แต่งงานกับเขาเหรอ?
เขาเป็นเพียงทหารปลายแถว
ไม่ใช่นายทหาร
อย่างที่กฎว่าไว้
เขาพาญาติเขาไป ทิเบต ด้วยไม่ได้
ดังนั้น..ภรรยาเขา จึงต้องอยู่เพียง ที่บ้านในคุนหมิง
กับพ่อ และฉัน
คำอธิษฐาน เราจะเป็นจริง
ไม่แยกจากกัน ไม่แยกจากกัน
ไม่แยกจากกัน
ต้องใช้ข้าวเหนียวเท่าไหร่ ทำขนมต้มแดง?
25 กิโล
เพิ่มอีก 10 กิโล
งานแต่งลูกชายชั้น เป็นสิ่งสำคัญที่สุด ในชั่วชีวิตเขา
ขยับนั่น ไปตรงกลางอีกนิด อย่างนั้นแหละ
ดีแล้ว
ขอแสดงความยินดีด้วย
ขอบคุณทุกคน สำหรับพรอันประเสริฐ
นั่นจะทำให้พวกเขา มีลูกชาย เร็วเท่าที่จะเป็นไปได้!
เราปูด้วยผ้านวมขนเป็ด 8 ผืน
8 เป็นเลขนำโชค
มันจะนำโชคดี มาสู่ครอบครัวคุณ
ในระหว่างพวกคุณ ใครมีลูกเยอะที่สุด?
ฉันมีลูกชาย 3 กับลูกสาว 2 คน
อัน..เห็นเน็คไทพี่มั๊ย?
โธ่เว้ย!
จะแต่งงานพรุ่งนี้แเล้ว ชั้นยังหาไม่เจอ..คิดดู
พ่อค่ะ..น้ำชา
อัน!
กลับมานี่
พ่อค่ะ..รู้สึกไม่สบายเหรอ?
เกิดอะไรขึ้นกับลูก?
ลืมแม้กระทั่ง ใส่ใบชาไปแผ่นนึง
เกิดบ้าบออะไรกันขึ้น?
บ่ายนี้ ก็เห็นร้องไห้
ฉันคอยเธออยู่
ฉันรู้ เธอจะมา
ช่วยฉันด้วย
พรหมจรรย์ฉัน เป็นของเธอ
ไม่ใช่ ดัน
ของฉันก็เป็นของเธอ เช่นกัน
วันนี้ เป็นเกียรติกับผม เพราะสหายในกองทัพ
เพื่อนเก่าของพ่อผม
และผู้อำนวยการ ของ หลีหมิง มาร่วมพิธีแต่งงานของเรา
ผมอยากขอร้องให้
ทุกๆ ท่าน ยกแก้วขึ้น อวยพรแด่เจ้าสาวคนสวยของผม
ดื่ม
เธอไม่เก่งเรื่องดื่ม ฉันจะดื่มแทนเธอ
ผมว่า
ถ้าแม่พวกเขา ยังมีชีวิตอยู่
แล้วเห็นช่วงเวลานี้ ของลูกชายเธอ
ดื่ม
หลีหมิง..เธอเป็นเจ้าสาว เธอควรมอบขนมต้มแดง ให้แขกเหรื่อ
หลีหมิง
ให้สหายผมอีกหน่อย
ทุกคน!
เพื่อเป็นโชคลาภของงานแต่งนี้
ผมอยากร้องเพลง ให้ทุกคนฟัง
เยี่ยม
"ในท้องฟ้า"
"ฝนหยดน้อย กำลังตกลงมา"
"บนพื้นดิน"
"สายลมเอื่อยๆ กำลังโชยพัด"
อาาาาา...
"สายลมกำลังโชยพัด ผมข้า"
"ข้าจะไม่คิดถึงเธอ ได้อย่างไร?"
โอ้ว!
คุนหลิน - หมิงลี่
มากับฉันนะ
เธอมาด้วยได้มั๊ย?
เธอเสียสติไปแล้วจริงๆเหรอ?
เราจะไปฮันนี่มูนกัน
อย่าปล่อยฉันไป!
ฉันไม่อยากไปเลย!
เป็นบ้าอะไรไป?
อย่าค่ะ
พูดสิ
ทำไมเธอไม่บริสุทธิ์?
ไอ้ห่าไหนเย็ดเธอ?
จะพูดหรือไม่พูด?
พูดมา!
พูดมา
จะพูดหรือไม่พูด?
พูด ไม่พูด
ชั้นจะฉีกปากเธอ
ไม่พูดเหรอ?
ท่านครับ..อาหารที่สั่ง
จะพูดมา หรือจะตายเพราะหิว
ช่วยด้วย!
รู้สึกดีมั๊ย..ตรงนี้
มันเป็นเครื่องหอมไม้จันทน์เทศ ที่ดีที่สุด
สูดเข้าไปให้พอใจ
สูดให้พอใจ
เอาหล่ะ..ตาแก
ในราชวงศ์ หมิง นักพฤกษศาสตร์ หลี่ ดูแลเหมือนๆกัน
น่ากลัว..น่ากลัวจริงๆ
พ่อเห็นบาดแผลเธอมั๊ย?
ทำไมเธอกลับมา ไม่พร้อม ดัน?
เขาไป ทิเบต
พ่อเห็นบาดแผลเธอมั๊ย?
เห็น
พ่อเห็น สิ่งที่พี่ทำกับ หลีหมิง มั๊ย?
ไม่สำคัญว่าจะเกิดอะไร
เขาเป็นลูกชายชั้น
สองเดือนต่อมา
ที่ตลาด ไม่มีขาเป็ดขายเหรอ?
มีขาย..ทำไมค่ะ?
ไม่ได้กินมาหลายอาทิตย์ เราน่าจะซื้อมาหน่อย
หลีหมิง ไม่ชอบกิน
ฉันกลัวมัน
ฉันเคยบอกแล้ว
ท่านค่ะ..ขาเป็ดที่สั่ง
ขอบคุณ
อัน
เราเหรอค่ะ?
ค่ะพ่อ
ทำไมไปนานนัก?
หนังสือพิมพ์อยู่ไหน?
ขอโทษค่ะ..เราลืม
เมื่อวาน..ลืมนม
วันนี้ หนังสือพิมพ์
คิดอัปรีย์อะไรอยู่?
ในบ้านนี้ เป็นบ้าอะไรกันไป
ซักวัน..เราหนีไปด้วยกัน ไปให้ไกลๆ
ไปที่ ที่อยู่ไกลๆ
เป็นไปไม่ได้
ถ้าฉันหนีไป พ่อฉันคงตาย
เธอทิ้งพ่อเธอไว้ ไม่ได้เหรอ?
ฉันทิ้งสวนนี้ไปไม่ได้
เช้านี้ชั้นได้รับจดหมายจาก ดัน
เธอไม่เคยจดหมายหาเขา หลังที่เขากลับไป..ใช่มั๊ย?
มันสองเดือนแล้ว
ฉันไม่มีเวลา
ชั้นไม่เห็นเธอสองคน มีปัญหาอะไร
เขาว่า เธอไม่ตั้งท้อง
ถ้าเธอไม่ตั้งท้อง
แล้วถ้าเขาไม่กลับมา ในเวลาอันใกล้
ชั้นแนะว่า เธอตรงไปหาเขาเลย
หรือไม่ก็ เช่าบ้านใกล้ๆค่ายเขา
ดังนั้น เธอสองคนจะได้... อ๊าก
คืนนึง
ฉันมานี่ เพื่อหาเธอ
เธอหลับอยู่
เหมือนว่าเธอตายเลยล่ะ
มีกลิ่นแปลกๆ
ก่อนเธอมาอยู่
ฉันเปล่าเปลี่ยวเหลือเกิน เปล่าเปลี่ยวในความร้ายกาจ
แต่หลังจากเธอมา
ฉันไม่เคยรู้สึก
ถึงความเปล่าเปลี่ยว
นี่เป็นสูตรเฉพาะของฉัน
พืชพวกนี้..ทำให้คนเราประสาทหลอนได้
เลยเรียกว่า "สิ่งลวงตา"
หลับตาซะ
หายใจลึกๆ
ทุกๆคนว่า ครั้งแรก ดีที่สุด
อัศจรรย์ที่สุด
ฉันตาลาย
ถ้าเธออยากลืมใครบางคน
หรือบางสิ่ง
แค่เอ่ยชื่อซ้ำๆ
28 ครั้ง
แผ่นดินไหว
ใช่..แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหว
ร้องไห้เหรอ?
ฉันได้ยิน
อะไรเหรอ?
ฉันได้ยินชื่อฝรั่ง
ฉันถูกเรียกในชื่อนี้ ก่อนฉัน 3 ขวบ เวียร่า
เป็นเสียงแม่ฉัน
เวียร่า?
ใช่
เวียร่า
ฉันได้ยิน ฉันเห็นแม่ฉันได้
ตาแม่สีเทา เหมือนของฉันเลย
เวียร่า
นี่เป็นครั้งแรก ที่ฉันเห็นแม่
เธอทำอะไรอยู่
ฉันก็ไม่รู้
ผมแม่ตัดสั้น
จากนี้ไป
ฉันจะไว้ผมเหมือนแม่
ค่ะพ่อ
เกิดอะไรขึ้น?
ลูกก็รู้ ดอกโบตั๋นพันธุ์พิเศษพวกนี้ กลัวฝน
ทำไมไม่กำบังให้มัน?
เห็นสภาพพวกมันตอนนี้สิ เป็นไง?
เยียวยาไม่ได้!
ทุกวันนี้ ยุ่งแต่ทำอะไรอยู่?
ใส่ใจอยู่ที่ไหน?
ขอโทษค่ะ พ่อ หนูลืม
ไม่มีใครหลีกเลี่ยงทำความผิดได้
ทำไมถึงต้องโมโหนัก?
พูดอย่างนี้กับชั้นเรอะ?
งานก็คืองาน
ไม่อนุญาตให้ไขว่เขว
ไม่จำเป็นต้องขอโทษ
คำพูดไม่มีความหมายตรงนี้
ก็แค่ดอกโบตั๋น..เรื่องใหญ่อะไร?
มันไม่ใช่ธุระของเธอ ชั้นกำลังคุยกับลูกสาวชั้นเอง
คุยกับลูกสาวคุณเองเหรอ? ใครๆคงนึกว่า คุณด่าคนใช้อยู่
หุบปาก!
เธอมัน นางมาร
เธอมันนางมาร ที่ทำเรื่องหมดนี้
ตาชั้น ไม่ได้บอด
สิ่งที่เธอทำไป
ชั้นเห็นอยู่ชัดๆ และจำได้หมด
ชั้นเสียใจ เสียใจที่รับเธอเข้ามา
ชั้นรู้ ความสงบสุขของเรา ไม่มีทางมา ตราบเท่าที่เธอยังอยู่นี่
เธอควรไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้!
ถ้าเธอไป..หนูจะไปด้วย
ลูกเปลี่ยนไปมาก
ชั้นจำไม่ได้เลย ว่าเธอเป็นลูกสาวชั้น
ทำไมลูกสาวคุณไม่มา?
วันนี้ แวะมาเองเลยเหรอ?
จากนี้ไป ผมอ่านเพียงหนังสือพิมพ์ ที่ผมซื้อเอง
พ่อค่ะ..เหล้าของพ่อ
อัน ขอน้ำให้พ่อหน่อย พ่อต้องการกินยา
อัน
นังปีศาจ
ประธานเหมา อายุยืนนาน!
ให้ฉันคุยกับพ่อเถอะ
เราต้องไปจากสวนนี่
และไม่มีวันกลับมา ไม่มีวันกลับมา
พ่อค่ะ
ศาล แห่งคุนหลิน
บัดนี้..ในฐานะผู้พิพากษา แห่งศาลยุติธรรม
ผมจะประกาศคำให้การ ของ ศาสตราจารย์ เช็น
ที่ให้ต่อ เจ้าหน้าที่ตำรวจเรา
ตอนที่เขานอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล
ผมคืออัยการ
ผมอยากถามทุกคน คำถามนึง
ทำไมคดีนี้ ถึงสะเทือนขวัญสังคมเช่นนั้น?
ชาวบ้านโกรธแค้นมาก รัฐบาล ใส่ใจยิ่งนัก
เพราะคำให้การ ที่ศาสตราจารย์ เช็น บอกเรา
คนที่ฆ่าเขา ไม่ใช่โรคหัวใจ
แต่เป็นอีกโรค ที่ร้ายกาจยิ่งกว่า
ลูกสาว และลูกสะไภ้เขา ติดโรคเดียวกันด้วย
โรคนี้ชื่อว่า "รักร่วมเพศ"
ตัณหาผิดมนุษย์มนา เกิดขึ้นระหว่างเพศเดียวกัน
นำไปสู่การตาย ของนักพฤกษศาสตร์ชื่อดังของเรา
เช็น อัน..หลี หมิง
ได้กระทำความผิดอันน่ารังเกียจ
ไม่ว่าในบทบัญญัติ หรือลักษณะกฎหมาย
ไม่ว่าในทางศีลธรรม หรือสังคม ยากที่จะยอมรับได้
บทลงโทษ ต้องคือ การประหาร
แด่ ผู้อำนวยการ
ขอบคุณค่ะ
ตลอดการพิจารณา ฉันฟังเพียงแต่ที่ท่านพูด
ท่านยืนยันว่า ชื่อเสียงฉัน ที่สถานเด็กกำพร้า เป็นไปทางบวก
อันที่จริง
นี่เป็นคำพูดดีๆ คำเดียว ที่ฉันเคยได้ยินมา ทั้งชีวิตฉัน
คำให้การอื่นๆในศาล
มุ่งทำลายฉันจนหมดสิ้น
มีเพียงคนเดียว ที่ตัดสินฉันได้
ก็คือ เช็น อัน
หรือความรักของเรา
ท่าน ผ.อ.
ฉันไม่สามารถกลับมาพัฒนา ศูนย์เด็กกำพร้า
เพราะฉันไม่มีญาติ
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า จึงเป็นผู้สนับสนุนฉันเท่านั้น
ดังนั้น
ฉันอยากขอร้องท่าน สองสิ่ง
สิ่งแรก..กรุณาจ่ายให้ประเทศเรา
สำหรับค่ากระสุน ในการประหาร
ราวๆ 7 หยวน 80
สิ่งที่สอง
จากจุดชมวิวของวัด ที่ชานเมือง คุนหลิน
ผสมเถ้ากระดูกฉันกับของ อัน
แล้วโปรยลงในทะเลสาป
เช่นนั้นแล้ว
เราจะได้ไปสู่สุขคติ
บรรยายไทย โดย NuNont (20-7-2007)